سلام

یه چند و قتیه که دست به روز کردن وبلاگم نمی ره نمی دونم شاید این که نمیتونم درست وحسابی تمرکز کنم و در باره یه  موضوع بنویسم  شاید الان فقط دوست داشتم که یک پسر کوچک ۳ یا۴ ساله بودم و هنوز چیزی رو درست و حسابی نمی فهمیدم شاید هم یه پیر مرد تجربه دار که موهاش رو در تجاربش سفید کرده و حالا برای خیلی چیز های پاسخی داره بودم . و لی من الان در یک سردرگمی شدید فرو رفتم وبرای خیلی چیز ها پاسخی ندارم .خوب این هم یه طرف زندگیه دیگه قرار نیست که همش شادی باشه ولی این درسها زندگی آدم رو به اندازه سالها پیر می کنه و این پیر شدن هم  هزینه اون تجربه است خدا کنه شاگرد خوبی برای این زندگی باشیم . . .

                                    

 

                                        

یه چند وقتی که با یه چیز جالب دارم روبرو می شم هر جایی که می رم برای دیدن آشنایان و دوستان و یا برای خرید برای آرایشگاه و بسیاری از چیز های دیگه خیلی ها از درد دلهایشان برام می گن دیشب یکی از برنج کیلویی ۳۰۰۰ تومانی گلگی می کرد و یکی دیگخ از افراد کروات زده ای که در خیابان ها به شیشه پاک کنی مشغول هستن و بعد از خودشون فیلم می گیرن ودر شبکه های  بیگانه فارسی زبان پخش می کنن سوال داشت نمی دونم باید چی بگم ولی ای کاش می تونستم و قدرت داشتم تا برای این مردم خوب کاری می کردم  نمی دانم از این راز کجا باید سخن گفن که محرم را نمی یابم نمی دانم نمی یابم 

از تمام شما دوستان و همکاران خوب و مهربانم که به ابراز هم دردی خودشون تسکین دهنده غمهای ما بودند واقعاْ ممنونم آرزو می کنم در شادیهایتون جبران کنم ..

 

راستی برای این متن هیچ تصویری به نظرم نرسید

 

 

                                                                                                     .