مهمان اين شماره قاب كوچك يكي از دو گوينده اين بخش خبري است كه روزهاي پاياني را در رشته علوم سياسي طي مي‌كند.  سيد عليرضا موسوي در تهران به دنيا آمده و از سال 81  80 به عنوان خبرنگار فعال با  باشگاه خبرنگاران همكاري داشته است و كار گويندگي را همزمان با راه‌اندازي مجله خبري 15/19 آغاز كرده است.

چقدر از حال خودتان باخبريد؟

خيلي كم، آنقدر درگير خبر هستيم كه زياد به حال خودمان توجه نمي‌كنيم.

خبرهاي بد را خوب به بيننده منتقل مي‌كنيد؟

به نظر من گوينده خوب كسي است كه خبر را با تمام احساسش به بيننده منتقل كند. حالت گوينده بايد با محتواي خبر هماهنگ باشد. تغيير موضع خبر صحيح نيست و تمسخر مردم را به دنبال دارد.

وقتي بعضي از خبرها يا سوژه‌ها خط مي‌خورند؟

صددرصد ناراحت مي‌شويم. ممكن است خبرنگار با  تمام احساس و علاقه‌اي كه دارد به سراغ سوژه‌اي برود اما بنا به شرايطي، اجازه تهيه داده نشود يا خط بخورد و پخش نگردد. در اين شرايط به سراغ سوژه‌هاي ديگر مي‌رويم و تهيه سوژه مورد نظر را به زمان ديگري موكول مي‌كنيم.

فكر نمي‌كنيد سوژه مجله  خبري 15/19 را از خبر 30/20 يا 22 وام گرفته باشيد؟

نه، اصلا. ما هيچ شباهتي به 22 يا 30/20 نداريم. هدف ما در مجله خبري تهيه گزارش‌هاي خبري است. گزارش‌هاي خبري نيز شبيه يكديگر هستند و در بسياري از بخش‌هاي خبر سيما پخش مي‌‌شوند، اما تفاوت اصلي ما با آنها اين است كه به هيچ عنوان خبر نمي‌خوانيم. تنها گزارش پخش مي‌كنيم.

به نظر شما خبرها اتفاقي خبر مي‌شوند؟

گاهي اوقات بله، البته تعدادشان در مقابل خبرهاي برنامه‌ريزي شده خيلي كمتر است. 

خبر مهمان سر زده است؟

در عين حالي كه مهمان تمام لحظات مردم است مهمان سر زده نيز محسوب مي‌شود، زيرا اگر قرار باشد مردم از قبل بدانند كه ديگر خبر نمي‌شود. خبر سوخته است.

تقليد هم مي‌كنيد؟

سعي كرده‌ام خودم باشم و تقليد نكنم. در كلاس‌هاي گويندگي خبر نيز همين را به ما گفتند كه سعي كنيد خودتان باشيد تا ماندگار شويد. البته تشخيص با مردم است اما به نظر خودم از كسي تقليد نمي‌كنم.

ممكن است عدم امنيت شغلي باعث شود تا روزي خبرنگاري را كنار بگذاريد؟

نه، محال است زيرا عاشق كارم هستم و همين عشق و علاقه سبب مي‌گردد تا بتوانيم به‌خوبي با مردم ارتباط برقرار كنيم.

 با اين حال اگر روزي شما را كنار گذاشتند، مي‌توانيد كار ديگري انجام دهيد؟

بله. رشته تحصيلي من، علوم سياسي است و براساس همين رشته براي آينده‌ام برنامه‌ريزي خواهم كرد. همان‌طور كه گفتم عشق و علاقه مرا به سمت اين كار كشانده است.

با توجه به اين‌كه در حال حاضر دانشجو هستيد، مشغله فراوان و سختي‌هاي حرفه‌ خبرنگاري، به دوستان لطمه وارد نكرده است؟

معمولا اساتيد دانشگاه نسبت به من لطف دارند و اجازه مي‌دهند ساعات بيشتري در كلاس‌ها غيبت داشته باشم اما شب‌هاي امتحان، مثل دانشجويان ديگر تا صبح درس مي‌خوانيم تا بتوانيم نمره خوبي كسب نماييم.

از سوژه‌هايي كه از دستتان فرار مي‌كنند، بگوييد؟

سوژه‌هاي زيادي هستند كه در فكر تهيه‌شان هستيم اما خبرنگاران ديگر به سراغ‌شان مي‌روند و پخش مي‌شود. در اين شرايط، مسلما ناراحت مي‌شويم و درس مي‌گيريم كه سوژه‌هاي ناب را در اسرع وقت تهيه نماييم.

ناب‌ترين سوژه‌اي كه پيش از ديگران موفق به تهيه‌اش شديد؟

گزارشي بود تحت عنوان سنگر‌سازان بي‌سنگر كه به جهاد‌گران جهاد‌سازندگي كه در جبهه‌ها براي رزمندگان سنگر مي‌ساختند در حالي كه خودشان هيچ سرپناهي نداشتند مي‌پرداخت، گزارشي زيبا  و احساسي كه خودم خيلي دوستش دارم و تقريبا تا آن زمان كم‌تر كسي به سراغش رفته بود.

گفتيد: «خدا نكند!» مگر از مرگ مي‌ترسيد؟

نه، نمي‌ترسم. همين جوري گفتم.

شما در هر دو حيطه خبرنگاري و گويندگي به‌طور همزمان مشغول فعاليت هستيد كدام را بيشتر ترجيح مي‌دهيد؟

به‌نظر من گوينده خوب و موفق كسي است كه خبرنگار خلاق و توانايي باشد و از زمان تهيه تا پخش خبر در فرآيند كار دخيل باشد و با سختي‌ها و دشواري‌هاي كار يك خبرنگار بيگانه نباشد.

حرف دلتان را به ما گفتيد؟

حرف دلمان اين است كه خدا كند مردم ما را دوست داشته باشند زيرا ما به اميد و عشق آنها كار مي‌كنيم و معتقديم كه اين مردم هستند كه بايد از ما راضي باشند. اگر از مجله خبري 15/19 بدي ديدند به‌حساب بنده بگذارند و خوبي‌ها را به‌حساب همكاران پر‌تلاش ما لحاظ كنند. همه آنها را دوست  داريم و از آنها مي‌خواهيم برايمان دعا كنند.

ميلاد و شيما